|
Από τον Καποδίστρια στον Καλλικράτη χρειάστηκαν μόνο 12 χρόνια. Μέσα σε αυτό το διάστημα, το χωριό μας έμεινε στάσιμο σε υποδομές. Το μόνο σοβαρό έργο που έγινε σε όλα αυτά τα χρόνια ήταν η αλλαγή εσωτερικού δικτύου ύδρευσης – και δεν έγινε μόνο για το δικό μας χωριό αλλά για το σύνολο των Δ. Διαμερισμάτων της Ηραίας.
Για να αποδώσει όμως το έργο αυτό, απαραίτητη είναι και η αλλαγή του εξωτερικού δικτύου ύδρευσης – το σύστημα δικτύου δηλαδή, από την πηγή «Βυζίτσι» έως και την Δεξαμενή που βρίσκεται στο χωριό μας.
Το δίκτυο αυτό έχει κλείσει 50 χρόνια από τότε που δημιουργήθηκε και τα προβλήματα που αντιμετωπίζει σε καθημερινή σχεδόν βάση είναι πάρα πολλά. Απαιτείται επιτακτικά η αλλαγή του εξ ολοκλήρου. Για τον σκοπό αυτό – για δίκτυα ύδρευσης, η ευρωπαϊκή ένωση μέσα από προγράμματά της χρηματοδοτεί εξ ολοκλήρου το έργο. Μόνη προϋπόθεση είναι από πλευράς Δήμου η κατάθεση σχετικής μελέτης στην Περιφέρεια που είναι και η αρμόδια αρχή για την έγκριση, υλοποίηση, και παρακολούθηση του έργου. Η οδηγία της ευρωπαϊκής ένωσης ορίζει ότι τα νέα δίκτυα ύδρευσης χαράσσονται υποχρεωτικά σε αμαξιτούς δρόμους για τον καλύτερο έλεγχο αλλά και την καλύτερη συντήρηση τους.
Στη δική μας περίπτωση, ο αμαξιτός δρόμος περνά ακριβώς μπροστά από τις πηγές μας, που δυστυχώς μέχρι και σήμερα, ο περιβάλλον χώρος γύρω από αυτές 200 τμ περίπου, δεν είναι περιφραγμένος. Η υπάρχουσα υποδομή – δρόμος από πηγές «Βυζίτσι» μέχρι Λυκούρεση – και από εκεί ο δρόμος μέχρι το χωριό μας, ελαχιστοποιούν τον προϋπολογισμό του έργου.
Το έργο «εξωτερικό δίκτυο ύδρευσης» στο χωριό μας, έχει υποχρέωση ο Δήμος μας να το υλοποιήσει. Ο Δήμος μας και όχι οι δημότες Ψαραίοι με δική τους χρηματοδότηση.
Το Τοπικό Συμβούλιο του χωριού μας, στα χρόνια της θητείας του 2006 – 2010, από τα λίγα που γνωρίζω συνεδρίασε ελάχιστες φορές και σε καμία συνεδρίαση δεν ασχολήθηκε σοβαρά με το θέμα της εξωτερικής ύδρευσης. Ο Καποδίστριας τελειώνει και σε πολύ λίγο χρόνο στην Αρκαδία θα έχουμε μόνο έξη (6) δήμους (αυτό είναι οριστικό). Ακόμα και τώρα που ο Καποδίστριας πλησιάζει στο τέλος και κατ’ επέκταση και ο σημερινός Δήμος, την ύστατη δηλαδή ώρα, οφείλει το Τοπικό Συμβούλιο να καταθέσει στο Δημοτικό Συμβούλιο του Δήμου απόφασή του που να ζητά επιτακτικά την αλλαγή του εξωτερικού δικτύου ύδρευσης Ψαρίου.
Δεν σταθήκαμε τυχεροί όλα αυτά τα χρόνια να αποκτήσουμε καλαίσθητες μάνδρες στις εισόδους και εξόδους του χωριού μας, ούτε πλακόστρωτες πλατείες με όμορφους περιβάλλοντες χώρους, ούτε ανακαινίσαμε τις πέτρινες παραδοσιακές μας πηγές, ούτε όμορφα ξύλινα παγκάκια στους δρόμους του περιπάτου, ούτε ένα αξιοπρεπές οστεοφυλάκιο – διότι αυτό που έχουμε μας προσβάλλει όλους, ούτε ένα περιποιημένο και καθαρό κοιμητήριο – διότι αυτό που έχουμε χάνεται στα χόρτα, μα ούτε και τίποτα άλλο από τα πολλά έργα που έγιναν στα υπόλοιπα χωριά του Δήμου μας.
Βάλαμε όμως κλιματιστικό στην εκκλησία – και καλώς επράξαμε, αλλάξαμε τα κεραμίδια της εκκλησίας – γιατί έπρεπε, ήσαν χαλασμένα όλα, γιομίσαμε κακόγουστες τοιχογραφίες την εκκλησία μας – αλλά δεν μας νοιάζει και τόσο, τοποθετήσαμε πλακάκια μοντέρνα στο ιερό του Αηγιάννη διότι το παλιό πλακόστρωτο του Μεγάλου Λιαδάμη ενοχλούσε τον παπά μας, κατεδαφίσαμε το πέτρινο παλιό καμπαναριό διότι βρέθηκαν χρήματα από προσφορές να κτίσουμε καινούριο τσιμεντένιο, το δημοτικό σχολείο μας είναι ελεύθερο στους καιρούς με την πόρτα μόνιμα ανοικτή, τα τζάμια σπασμένα, και τους χώρους του σχολείου σε άθλια κατάσταση.
Τα παραπάνω μπορούμε σιγά – σιγά να τα διορθώσουμε με τον δικό μας οβολό, όπως κάναμε σαν Ψαραίοι τόσα χρόνια. Το εξωτερικό δίκτυο του χωριού μας όμως απαιτεί κεντρική μελέτη που ο Δήμος θα χρηματοδοτήσει, απαιτεί χρήματα που εμείς δεν έχουμε να δώσουμε – αλλά και δεν οφείλουμε να δώσουμε.
Στο χωριό μας όλα αυτά τα χρόνια, δεν αξιωθήκαμε να αποκτήσουμε ούτε το ελάχιστο απ’ όσα απέκτησαν τα υπόλοιπα χωριά του Δήμου μας. Ας απαιτήσουμε τουλάχιστον το στοιχειώδες, το αυτονόητο, το νερό. Για να έχουμε εμείς αλλά και οι μετά από εμάς. Για να έχει ζωή το χωριό μας και στο μέλλον.
Βασίλης Κ. Αναστασόπουλος
|
