Ψάρι Ηραίας

Οι μαρτυρίες �?θελαν την Παγώνα πανέμορφη, ψιλ�? και λυγερόκορμη με  πλούσια μαλλιά  και καταπληκτικά μάτια.

Η γιαγιά μου η Αθανασία μας έλεγε την ιστορία της και φούντωνε η φαντασία μας γύρω από την ποδιά της τα βράδια του καλοκαιριού, έχοντας παρέα μας  τα τζιτζίκια να σιγοντάρουν με τον δικό τους τρόπο στο άκουσμα του παραμυθιού. Μόνο που δεν �?ταν παραμύθι………

Η Παγώνα μαχαιρώθηκε το Καλοκαίρι του 1925 στη Λακαμάδα, την περίοδο του θερισμού. Για να την εξαφανίσουν, την πέταξαν σε μια τρύπα. Όμως τα αίματα στο έδαφος οδ�?γησαν τους χωρικούς στην ανεύρεση της.

Ο Χωροφύλακας που δεμένος κατέβηκε στην τρύπα για να την δεί, έπειτα από ένα μ�?να πέθανε. Το γεγονός διαδόθηκε και η Παγώνα έγινε θρύλος και τραγούδι.

Συνελ�?φθη ο άντρας της για την δολοφονία της και ο μπάρμπα-Λάμπρος σαν ηθικός αυτουργός. Ο άντρας της λίγο πρίν εκδικασθεί η υπόθεση, βρέθηκε κρεμασμένος στο κελί του. Ο μπαρμπα-Λάμπρος κάθησε στη φυλακ�? πέντε χρόνια αλλά ποτέ δεν θέλησε να μιλ�?σει.

Τον Φεβρουάριο του 1998 ο γράφων με οδηγό τον τότε Κοινοτάρχη του χωριού Νίκο Χ Ζαφειρόπουλο και με 6μελ�? ομάδα από τον ΣΠΕ.ΛΕ.Ο, δεν κατορθώσαμε να βρούμε την τρύπα, καλά φυλαγμένη στη δασωμένη πλαγιά. Τα πουρνάρια είχαν φράξει κάθε πιθανό σημείο προσέγγισης προς την τρύπα.

Δεν βρ�?καμε την Παγώνα και π�?γαμε στις τρύπες του Μπαλτζίκου. Η μεγάλη τρύπα έχει 40 μ. κάθετο βάθος δίχως να υπάρχει κάποια άλλη έξοδος. Δυστυχώς δεν επιβεβαιώθηκε η παράδοση που �?θελε κάποιο σκυλί από την τρύπα να βρίσκεται στη Γκούρα.

Τον Μάρτιο του 1998 με οδηγό τον αντιπρόεδρο της Κοινότητας Θόδωρο Γ Κωνσταντόπουλο και με 4μελ�? ομάδα από τον ΣΠΕ.ΛΕ.Ο, επιχειρ�?σαμε πάλι εξερεύνηση της τρύπας. Τώρα υπ�?ρχε καλύτερη οργάνωση (τσεκούρια, πριόνια), αλλά και πάλι δεν κατορθώσαμε να βρούμε την τρύπα.

Η Παγώνα φύλαγε καλά τα μυστικά της και η δικ�? μας η φαντασία μεγάλωνε. Το ωραίο είναι πώς από το χωριό όλοι μάς την έδειχναν με το χέρι, μας έδειχναν και από πού θα πάμε καλύτερα, όλοι είχαν πάει, αλλά κανείς δεν την έβρισκε. Κάποιος πατριώτης είπε ότι π�?γε και την σημάδεψε αλλά μάλλον θα π�?γε αλλού…………

Το ραντεβού με τον ΣΠ.ΕΛ.Ε.Ο κανονίστηκε και πάλι. 1^η Ιουνίου 2002. Ξεκιν�?σαμε από το σπίτι μου με την 5μελ�? ομάδα και μαζί μας ο Στέλιος Μάμμης (σύζυγος της Ιωάννας Β Αναστασοπούλου). Ανεβαίνοντας από τα Πέντε - Αλώνια (λημέρια του κλέφτη Δ�?μου) και με οδηγούς τον Βασίλη Πογιό και την Δημ�?τρη Σιομπετάρα, έπειτα από πορεία 1 ώρας φτάσαμε στην τρύπα. Επιτέλους!!

Η τρύπα στη ρίζα του βράχου έχει άνοιγμα 1.80 μ. περίπου και ύψος 0.70 μ. Ο περιβάλλον χώρος γεμάτος δέντρα δυσκόλευε τις κιν�?σεις μας και ό Γιώργος άρχισε με το πριόνι να καθαρίζει για να έχουμε χώρο να κινηθούμε. Παράλληλα οι Σπηλαιολόγοι ετοιμάζονταν για να κατέβουν. 77 χρόνια μετά το φονικό…… οι μν�?μες από το παραμύθι ζωντάνευαν μπροστά μας.

Επιθεωρώντας  το δέσιμο των σχοινιών για τελευταία φορά, �?σαν έτοιμοι. Ο Στέφανος ξεκινώντας αργά-αργά, σκύβοντας πέρασε το άνοιγμα της τρύπας και χάθηκε από τα μάτια μας στο βαθύ σκοτάδι. Την απόλυτη ησυχία που επικρατούσε διέκοψε η φων�? του Στέφανου που ακουγόταν ελάχιστα από το βάθος και έλεγε ότι βρ�?κε στέρεο έδαφος.

Σχετικά γρ�?γορα ακολούθησαν ο Νίκος και ο Γιάννης και χάθηκαν στο βαθύ σκοτάδι. Τελευταίοι κατεβ�?καμε εγώ και ο Στέλιος Μάμμης, διώχνοντας τις αναστολές μας.

Ένα άλλο πέρασμα κατηφορικό οδηγούσε σε μικρότερη τρύπα που �?ταν όμως φραγμένη από πέτρες. Αφού τα παιδιά έβγαλαν αρκετές, προχωρ�?σαμε άλλα δυό μέτρα. Αέρας ερχόταν από το βάθος, όμως σταματ�?σαμε την προσπάθεια επειδ�? υπ�?ρχε κίνδυνος κατολίσθησης ενός μεγάλου βράχου.

Ο Στέφανος χαρτογράφησε την Τρύπα της Παγώνας και ανεβ�?καμε. Βγαίνοντας στην επιφάνεια τραβ�?ξαμε με τη πυξίδα 2 αζυμούθια, ένα από τη μεγάλη στροφ�? στις Όπιζες με 275^ο μοίρες και ένα από το σπίτι μου με 315^ο μοίρες. Ο  Στέφανος συνέταξε και την επίσημη έκθεση εκ μέρους του ΣΠ.ΕΛ.Ε.Ο

Η Τρύπα της Παγώνας ανεπίσημα οδηγεί σε  πολύ νερό διότι ο αέρας που έρχεται από τα σπλάχνα της είναι φρέσκος και έντονος. Για να βρεθεί όμως το νερό χρειάζεται συστηματικ�? εργασία και να αφαιρεθούν οι πέτρες που κλείνουν το στόμιο της τρύπας, αλλά και υποστυλώματα για την ασφαλ�? κάθοδο.

Σημάδεψα με κόκκινη μπογιά το μονοπάτι που ανοίξαμε ούτως ώστε να υπάρχει εύκολη πρόσβαση   από το χωριό σε μ�?κος περίπου 50 μ.

Θέλω να ευχαριστ�?σω τους Ψαραίους Ζαφειρόπουλο Νίκο, Κωνσταντόπουλο Θόδωρο, Καλκανά Τάσο, Αναστασόπουλο Ι Βασίλη, που ταλαιπωρ�?θηκαν μαζί μου ψάχνοντας το δικό μου όνειρο, το παραμύθι της γιαγιάς.

Ευχαριστώ τον Βασίλη Πογιό και τον Δημ�?τρη Σιομπετάρα από το χωριό Ράφτη που μας οδ�?γησαν γρ�?γορα και με ασφάλεια στην Τρύπα.

Ευχαριστώ τον Γιώργο Δαμόπουλο από τον Βλόγγο που για τρίτη φορά έψαχνε μαζί μου την Τρύπα.