Ψάρι Ηραίας

Κοιτάζοντας στο αύριο έρχονται άθελα μας μν�?μες από το παρελθόν, βιώματα από την παιδικ�? μας ηλικία. Καταστάσεις πού ζ�?σαμε και που μας συντροφεύουν στη ζω�? μας, πολλές φορές σε καθημεριν�? βάση. Οι μν�?μες οι δικές μου πολλές φορές έχουν να κάνουν με το χωριό, το Ψάρι, τόπο που γενν�?θηκαν οι γονείς μου.

Γενν�?θηκα στην Αθ�?να αλλά τα ταξίδια μου στο χωριό άρχισαν από πολύ νωρίς, από τότε που χρειαζόταν ταξίδι 2 ημερών μέχρι να φτάσεις. Δυό μέρες ταλαιπωρία που με π�?γαιναν σε τόπο μαγικό, σε μια καθημερινότητα εντελώς διαφορετικ�? από αυτ�? της Αθ�?νας. Σε μια ελευθερία που την ένιωθα μόνο στο χωριό και που την νιώθω ακόμα και σ�?μερα.

Γεμίζαμε τις βαρέλες με νερό από τη Μπουσμπούνα, ποτίζαμε τα μουλάρια και τα άλογα, ταΐζαμε τα σκυλιά, βοηθούσαμε στο άρμεγμα των προβάτων και γιδιών, πηγαίναμε με τον παππού στη Γκούρα να πιούν νερό τα ζωντανά!!, αλωνίζαμε, φέρναμε ξύλα για την φωτιά, κάναμε κόντρες ιππικές με την φοράδα ετοιμόγεννη, ξεφυλλίζαμε στο αλώνι τα καλαμπόκια.

Η ευτυχία σε καθημερινά πράγματα βίωνε στις παιδικές μας ψυχές. Η διαρκ�?ς επαφ�? με τη φύση και το μεγαλείο της σφράγισε ανεξίτηλα την αγάπη για το χωριό.

Το χωριό όμως άλλαξε, έφυγαν οι πολλοί και έμειναν οι λίγοι, τα χωράφια με το στάρι και το καλαμπόκι τώρα έγιναν δάση, οι πηγές στέρεψαν γιατί σταματ�?σαμε να πίνουμε το νερό τους, τα μονοπάτια ερ�?μωσαν γιατί έμειναν δίχως αγωγιάτες και πεζοπόρους, οι αντίλαλοι από τα χλιμιντρίσματα των αλόγων και τα βελάσματα των γιδοπροβάτων δεν ακούγονται όπως τότε.

Ακούγεται όμως μέσα μας η ηχώ όλων αυτών των βουκολικών ακουσμάτων να μας καλεί πάλι στο χωριό, στον τόπο των πατεράδων μας, στις ρίζες μας. Όποιος απαρνιέται τις ρίζες του, απαρνιέται τον ίδιο του τον εαυτό, την ίδια του την ταυτότητα.

Πόσο άλλαξε η ζω�? και πόσο θα αλλάξει ακόμα, αλλά πόσο και εμείς αλλάζουμε συνεχώς ακολουθώντας όμως τα παλιά χνάρια, τις παλιές πατημασιές όλων εκείνων που προηγ�?θηκαν αλλά κι εκείνων που θα έλθουν.

Το χωριό σ�?μερα, όμορφο όσο ποτέ άλλοτε πνιγμένο στο καταπράσινο τοπίο, με αέρα αμόλυντο και πουρναρίσιο έγινε τόπος παραθεριστικός, τόπος ξενοιασιάς και ξεκούρασης όλες τις εποχές του χρόνου.

Το Ψάρι έχει μέλλον, όαση ελπίδας στην καθημεριν�? μιζέρια της πόλης, παρθένα φύση που ψάχνει για την ανάδειξη της και θα την έχει, τόπος ιερός και ηρωικός καμένος από τον Ιμπρα�?μ και λεηλατημένος από τον κοτσαμπασισμό, θύμα του Καποδίστρια και της προόδου , συν�?θισε στη μακραίωνη ιστορία του όλες αυτές τις αντιξοότητες.

Το Ψάρι έχει μέλλον, οι νέες γενιές πάντα καλύτερες από τις προηγούμενες με φρέσκιες και ριζοσπαστικές ιδέες, με ενθουσιασμό και όραμα μας δείχνουν τον δρόμο. Ας ακολουθ�?σουμε την πορεία τους ................ στο μέλλον ..........

Αναστασόπουλος Κ. Βασίλης